พระราชบัญญัติระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542

พระราชบัญญัติระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542 เป็นกฎหมายที่กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารงานบุคคลสำหรับข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทุกแห่ง สาระสำคัญคือการวางระบบการบริหารงานบุคคลที่เป็นมาตรฐานเดียวกัน โดยกระจายอำนาจให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นผู้บริหารจัดการงานบุคคลของตนเองภายใต้หลักเกณฑ์กลางที่กฎหมายกำหนด 

วัตถุประสงค์และสาระสำคัญ

• ความเป็นอิสระและความเป็นธรรม: มุ่งให้การบริหารงานบุคคลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีความเป็นอิสระ มีความรับผิดชอบ และมีระบบคุณธรรม

• การกระจายอำนาจ: ส่งเสริมการกระจายอำนาจจากส่วนกลางไปยังท้องถิ่น โดยมอบหมายให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นบริหารงานบุคคลได้เอง ตั้งแต่การบรรจุ แต่งตั้ง โยกย้าย เลื่อนขั้น และการดำเนินการทางวินัย

• กำหนดมาตรฐานกลาง: จัดตั้งองค์กรกลางระดับประเทศที่เรียกว่า คณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น (ก.ถ.) เพื่อกำหนดมาตรฐานกลางและหลักเกณฑ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการบริหารงานบุคคล

• โครงสร้างคณะกรรมการ:

  • ก.ถ. (คณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น): เป็นคณะกรรมการกลางที่กำหนดมาตรฐานทั่วไป

  • ก.จ.จ. (คณะกรรมการข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัดประจำจังหวัด), ก.ท.จ. (คณะกรรมการพนักงานเทศบาลประจำจังหวัด), และ ก.อบต.จังหวัด (คณะกรรมการพนักงานส่วนตำบลประจำจังหวัด): เป็นองค์กรระดับจังหวัดที่ทำหน้าที่ตามหลักเกณฑ์ของ ก.ถ. 

ขอบเขตของกฎหมาย

พ.ร.บ. ฉบับนี้ครอบคลุมการบริหารงานบุคคลในหลายมิติ ได้แก่:

• การกำหนดตำแหน่ง

• การบรรจุและแต่งตั้ง

• การเลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่ง

• การย้ายและการโอน

• การดำเนินการทางวินัยและการลงโทษ

• การออกจากราชการ
  ดาวน์โหลด พระราชบัญญัติระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542